Wpisy

rozmawiaj ze swoim szympansem

Wyobraź sobie spotkanie dwóch osób. Siedzą przy stoliku w kawiarni, rozmawiają. Na stole stoją filiżanki z kawą i talerzyki z ciastkiem. Widzisz je z pewnej odległości, więc nie wiesz, o czym rozmawiają.

W pewnym momencie, pomimo tego, że ich nie słyszysz, dostrzegasz, że atmosfera rozmowy się pogarsza. Zmienia się postawa ich ciał, nachylają się do siebie w inny sposób, żywiej gestykulują, mają napięty wyraz twarzy. Jasne jest, że są między nimi negatywne emocje i niezgoda.

A teraz wyobraź sobie, że widzisz to samo spotkanie. Znów obserwujesz je z pewnej odległości, więc nie słyszysz, czego dotyczy rozmowa. Ku swemu zdumieniu, dostrzegasz coś jeszcze. Coś, czego nie widziałeś poprzednio. Przy krześle każdej z tych osób, u jej stóp, leży całkiem spore, prymitywnie wyglądające szympansem. W chwili, gdy oglądasz zdziwiony całą tę sytuację, stworzenia  leżą nieruchomo u stóp swoich „właścicieli”, pogrążone w spokojnym półśnie.

Tylko co jakiś czas podnoszą głowę, rozglądają się wokół, jakby sprawdzając czy jest bezpiecznie i czy wszystko jest ok.

W pewnej chwili jedna z osób przy stoliku coś mówi. Na jej słowa, w ułamku sekundy, szympans drugiej osoby zrywa się na równe łapy. Minęła chwila jak mgnienie oka, a on jest przytomny, napięty, gotowy do ataku. Jego „właściciel” coś odpowiada swojemu rozmówcy, a szympans tego drugiego, zbudzony nagłością sytuacji, także jest w pełnej gotowości, czujny i nieufny. Nie słyszałeś, o co chodzi, jednak jasne jest, że sytuacja jest napięta i lada chwila szympansy rzucą się na siebie.

 

rozmawiaj ze swoim szympansem

No właśnie. Szympans to metaforycznie ucieleśniona, najbardziej prymitywna część mózgu człowieka. Mózg gadzi. Możemy przyjąć, że każde spotkanie dwóch osób, to spotkanie czterech stworzeń. Mózg gadzi jest zero-jedynkowy. Nieufny, czujny, drażliwy. Ma bardzo wrażliwe ego. Zdarzenia  interpretuje wyłącznie jako bezpieczne lub niebezpieczne. W sytuacji niebezpiecznej (lub takiej, którą tak zakwalifikował), atakuje, ucieka lub popada w kompletną bierność, udając „martwego”.

Czeka Cię coś ważnego i nie możesz spać w nocy? Masz przeprowadzić niewygodną rozmowę i ją odwlekasz, unikając konfrontacji? A może ktoś coś mówi, a ty wpadasz w niekontrolowaną złość? Lub nie reagujesz, chociaż w środku ci się gotuje?

Twoje zachowania może dyktować twój szympans, bijąc na alarm i krzycząc:

Uciekaj, to niebezpieczna sytuacja!

Lub: Atakuj, to niebezpieczna sytuacja!

Lub: Siedź cicho, to niebezpieczna sytuacja!

Szympans nas często oszukuje.

Gdy zaczyna być niespokojny i pełen obaw, przejmuje kontrolę nad sytuacją. Daj sobie wtedy świadomie chwilę i sprawdź, czy to jest NAPRAWDĘ niebezpieczna sytuacja. Jeśli nic nie zagraża twojemu życiu i zdrowiu, uspokój swojego szympansa. Powiedz mu w myślach (lub głośno): To jest bezpieczna sytuacja. Rozmawiaj ze swoim szympansem.

Niekoniecznie od razu ci uwierzy, dlatego powtórz to tyle razy, ile potrzeba:

To jest bezpieczna sytuacja. To jest bezpieczna sytuacja. To jest bezpieczna sytuacja…

Obserwuj też swoich rozmówców. Czasem spotykamy kogoś (bliskiego, nieznajomego, klienta, szefa, pracownika, przyjaciela), u kogo od razu szympans jest niespokojny. Przychodzi człowiek, przychodzi szympans i aż bije od nich niepokój.

Możesz wtedy swoim zachowaniem, słowami i obecnością zbudować bezpieczną sytuację i pomóc szympansowi twojego rozmówcy poczuć się komfortowo (To jest bezpieczna sytuacja!).

Obserwuj także to, w jaki sposób ludzie reagują na twoje słowa.

Czasem wystarczy jedno zdanie, wypowiedziane nieopatrznie (lub opatrznie), by wbić szympansowi naszego rozmówcy „szpilę”. Wtedy automatycznie i bez kontroli zaatakuje. Lub zamknie się w sobie (i strzeli focha). 🙂

Także bądź w relacjach uważny na szympansy. 😊 Dostrzegaj, co się dzieje. Co dzieje się z tobą. Z twoim rozmówcą. Między wami. Rozmawiaj ze swoim szympansem.

Pamiętaj: spotkanie dwóch osób, to spotkanie czterech stworzeń. Przebiegnie ono w (maksymalnym dla ciebie) komforcie, jeśli twój szympans będzie wiedział, że to jest bezpieczna sytuacja. Także pamiętaj: rozmawiaj ze swoim szympansem!



Chcesz nauczyć się zarządzać własnymi emocjami?

Sprawdź szkolenia i warsztaty:

Zarządzanie stresem i emocjami

asertywny menedźer

 

 

ile stresu przysparzasz innym

Zarządzasz ludźmi i masz własny zespół? Czy zastanawiałeś się kiedykolwiek, ile stresu przysparzasz innym? Koniecznie sprawdź, bo zarządzanie to odpowiedzialność za ludzi, a skutki stresu mogą być bardzo poważne.

Ostatnio mój znajomy w rozmowie powiedział, że jest w pracy tak skrajnie zestresowany, że już nawet jego stres się stresuje.

Jeśli zarządzasz ludźmi i masz jakiekolwiek zobowiązania na poziomie menedżera, bądź wrażliwy na temat stresu i jego występowania w Twojej organizacji.

Po czym poznasz, że temat stresu może dotyczyć Twojego zespołu? Objawy będziesz obserwować na poziomie zdrowia, w obszarach nastroju i emocji oraz zachowań ludzi. Oczywiście, każdy ma swoją indywidualną odporność na stres i różnie będzie reagował na sytuacje napięcia, jednak stres w zespole rozpoznasz po powtarzających się i utrzymujących charakterystycznych objawach w grupie.

 

Jeśli na poziomie zespołu obserwujesz w dłuższym okresie czasu:

  • zwiększoną liczbę nieobecności pracowników,
  • niedotrzymywanie terminów,
  • obniżenie jakości pracy,
  • pogorszenie stanu zdrowia,
  • rotację pracowników,
  • zwiększoną ilość plotek, skarg,
  • niskie morale, kłótnie,

włącz swoją czujność, bo mogą to być sygnały występowania stresu.

Pamiętaj, że stres to nie to samo, co uczucie napięcia w sytuacjach dużej ilości obowiązków w firmie, gdy gonią terminy i jest presja, by coś wyprodukować, dostarczyć klientom, zakończyć na czas. Stres generuje się wtedy, gdy sytuacja napięcia przedłuża się i staje się dla innych zbyt intensywna.

Jednym ze źródeł stresu dla swojego zespołu możesz być… Ty sam. Sprawdź poniżej, czy przysparzasz stresu swoim podwładnym i współpracownikom.

Twoje zachowania menedżerskie

Zaznacz każdą wypowiedź, która dotyczy Ciebie.

  • Twój nastrój się zmienia. Czasem jest dobry, a czasem zły
  • Masz swoich ulubieńców, są też osoby, za którymi nie przepadasz- i okazujesz to
  • Prosisz innych o zrobienie czegoś, po czym nie sprawdzasz wykonania polecenia ani nie dziękujesz im za to
  • Jesteś proszony o różne rzeczy i zdarza się, że zawodzisz innych
  • Nieustannie się spieszysz i wnosisz prośby w ostatniej chwili
  • Wyjątkowo dobrze idzie Ci wyłapywanie czyichś błędów i niepowodzeń
  • Rzadko lub wcale nie chwalisz za dobrze wykonaną pracę
  • Chętnie współzawodniczysz i chcesz siągnąć osobisty sukces
  • Pracujesz bardzo ciężko i oczekujesz, że inni też tak będą robili
  • Masz poczucie, że każdy powinien stawiać wykonanie powierzonych zadań ponad innymi potrzebami, kiedy jest w pracy.

Przyznaj sobie po jednym punkcie za każde zaznaczone pole.

Wynik ok. 3 punktów oznacza, że istnieje ryzyko stresu. Jeśli otrzymałeś powyżej 5 punktów, podejmij działania już teraz. Jeśli uzyskałeś powyżej 5 punktów, Twoje działania mogą wyrządzać innym krzywdę- zajmij się stresem priorytetowo. Prawdopodobnie przysparzasz innym dużo stresu. Będzie to niosło szkodę zarówno dla innych jak i dla Ciebie.

Powodzenia!



Zarządzasz ludźmi?

Sprawdź, w jaki sposób możesz skorzystać z naszych doświadczeń:

 Szkolenia:

Szkolenie zarządzanie stresemAsertywny menedżer

 

 

 


Coaching:

coaching menedżerski

 

 

 

 

 

Masz pytanie?

Jeśli poszukujesz czegoś innego, napisz lub zadzwoń:

biuro@maleszko.edu.pl

tel. 609 831 181

Jak radzić sobie z wściekłością

Znasz to uczucie, gdy rośnie w Tobie stres i krok po kroku przesuwasz się w stronę nieuniknionego wybuchu? Wściekłość jest jak pompowanie balonu – narasta, narasta i w pewnym momencie wystarczy nawet delikatne dotknięcie szpileczką, aby z głośnym hukiem wybuchnąć.

Na szczęście zwykle potrafimy dostrzec narastanie w nas gniewu, będącego oznaką zbliżającego się wybuchu wściekłości. Poniżej znajdziesz pięć rzeczy, które możesz zrobić, kiedy czujesz, że zaraz dostaniesz ataku furii.


  1. Oddychaj

Kiedy czujesz coraz większe napięcie i wściekłość, nieświadomie zaczynasz oddychać szybciej i płycej. Pozbawia Cię to tlenu, co zmniejsza umiejętność jasnego myślenia. Rozmyślnie odwróć tę tendencję, biorąc kilka głębokich, wolnych oddechów. Nie tylko wypełni to płuca świeżym tlenem, lecz także wyśle uspokajające sygnały do części mózgu odpowiedzialnej za reakcje typu „walcz lub uciekaj”.

 

  1. Uśmiechnij się

Świat wokół może nie zawsze odwzajemni uśmiech, ale Twój mózg- tak. Uśmiech wysyła sygnał zadowolenia do mózgu, co podobnie jak spokojny oddech tłumi reakcję „walcz lub uciekaj”, wygaszając w ten sposób wściekłość

 

  1. Zyskaj perspektywę

Za pierwszym razem może się to wydawać sposobem dziwnym lub trudnym, jednak zapewniam, że to doskonała metoda na zarządzenie własnym zdenerwowaniem.

Odsuń się mentalnie od sytuacji, w jakiej się znajdujesz i spójrz na nią z pewnej odległości. Wyobraź sobie na przykład, że jest to scena z filmu, który właśnie oglądasz w kinie. Uaktywnisz w ten sposób automatycznie dystans emocjonalny, zyskując w mózgu więcej przestrzeni  na logikę i logiczną analizę zdarzenia. Zadaj też sobie pytanie – jak będę tę dzisiejszą sytuację to widział za rok lub za 10 lat?

 

  1. Postaw się na miejscu drugiej osoby

Jeśli rozgniewał Cię ktoś inny, poświęć odrobinę energii, aby zatrzymać się i spojrzeć na sytuacje z jego perspektywy. Zapewne dla niego to, co zrobił, jest całkowicie racjonalne i logiczne. Kiedy popatrzysz na sprawę z jego punktu widzenia, Twój rozmówca wyda Ci się rozsądniejszy i mniej rozwścieczający.

 

  1. Sprowadź to do absurdu

Gdy wszystko inne zawiedzie, uruchom tzw. broń Monty Pythona – umiejętność dostrzegania absurdu w każdej sytuacji. Wyobraź sobie np., że osoba, która Cię denerwuje, ma na głowie  czapkę błazna, torreadora lub biskupa. Lub, że jej dziwne zachowanie wynika z tego, że desperacko potrzebuje iść do toalety. Albo wyobraź sobie, że zaczyna do Ciebie mówić głosem postaci z kreskówki. Taki mini trening wyobrażeniowy również da Ci większy dystans do sytuacji, w której się znajdujesz i spowoduje „oderwanie się” od części emocjonalnej mózgu.

Mam nadzieję, że masz teraz kilka wskazówek, jak radzić sobie z wściekłością, które okażą się dla Ciebie cenne i pomocne w sytuacjach kryzysowych.

Pamiętaj też, że zarządzanie emocjami jest umiejętnością, która jest bezcenna dla Twojego zdrowia. W stresie i napięciu Twoje ciało produkuje i utrzymuje na podwyższonym poziomie hormony stresu. Krótkoterminowo są one przydatne i użyteczne, jednak jeśli ich poziom ciągle utrzymuje sie na wysokim poziomie, odpowiadają one za szereg bardzo poważnych chorób- od częstych infekcji zaczynają, przez nadciśnienie i choroby serca, na chorobach kręgosłupa kończąc.

Wszystkiego dobrego!

Urszula Grabowska-Maleszko


Chcesz nauczyć się więcej?

Poznaj moje najważniejsze szkolenia, na których zdobędziesz wiedzę na temat zarządzania stresem:

Szkolenie zarządzanie stresem   

trójkąt dramatyczny

Zdarzyło Ci się, że zrobiłeś coś dla kogoś bezinteresownie, z dobrego serca i szczerej dobroci, a to druga osoba nawet nie podziękowała?

Pomyślałeś wtedy, że to brak wdzięczności i że przynajmniej proste „dziękuję” powinno się pojawić?

Jeśli tak, to zapraszam Cię do lektury – sprawdź, bo możesz być w TRÓJKĄCIE! 😊


Rozmawiałam kilka tygodni temu ze znajomą, która z dużym oburzeniem opowiadała mi o swoim ostatnim weekendzie z rodziną. O tym, jak pomyślała, że super będzie w niedzielę zrobić pyszny, zdrowy i uroczysty obiad. W sobotę wybrała się na drugi koniec miasta do sklepu z ekologicznymi produktami, warzywa zakupiła w innej części miasta – prosto od „rolnika”. Dzięki zaangażowaniu i przebyciu kilkudziesięciu kilometrów, w niedzielę rano miała wszystko: pomysł na obiad, najwyższej jakości (czyli bardzo drogą) polędwicę, warzywa, składniki na przystawkę i zupę oraz wszystko, co potrzebne do zrobienia pysznego deseru. Miała też entuzjazm, misję i plan, od czego zacząć prace i w jakiej kolejności podać dania.

Ruszyła z gotowaniem i po jakimś czasie, na etapie szykowania ciasta pomyślała, że tyle się najeździła, od rana już pracuje, a dzieci w piżamach przed telewizorem.. Gdy obierała kolejną marchewkę, przez głowę przeszła jej myśl, że mąż- zamiast siedzieć w gabinecie ze swoimi sprawami- mógłby chociaż przyjść i zapytać, czy jej pomóc… Po kolejnej godzinie, na etapie szykowania polędwicy, czując już ból w plecach, miała dużo żalu do dzieci i męża, że nawet herbaty nikt jej nie zaproponował..

Gdy w końcu, po kilku godzinach gotowania, podała cały obiad a rodzina zjadła i nawet dobrze nie podziękowała, nie mówiąc już o pomocy przy sprzątaniu, moja znajoma była na nich wściekła.

Wpadła do pokoju, gdzie mąż oglądał telewizję i ze łzami w oczach zaczęła mu wrzucać o braku wdzięczności, podziękowania, o tym, że nawet nie zapytał, czy pomóc, że nie posprzątał..

Wiesz, co powiedział jej mąż, szczerze zdziwiony??

–„Ale przecież sama chciałaś to wszystko zrobić, nikt cię o to nie prosił..”


Powyższa historia jest klasycznym przykładem czegoś, co w psychologii znane jest pod nazwą „trójkąt dramatyczny Karpmana”. W trójkącie mówimy o trzech rolach: wybawcy (zrobię dla wszystkich pyszny obiad), ofiary (nikt nie docenia mojej pracy) i kata (zero wdzięczności! Jak mogą!).

Do trójkąta najczęściej „wchodzi się” drzwiami wybawcy  -ktoś nie poprosił, a pomagam, chcę coś zrobić dla niego lub za niego. Jeśli najpierw nieproszony wyświadczasz przysługę, a potem zaczynasz myśleć, że ta osoba powinna się odwdzięczyć, a potem myślisz jeszcze gorzej o tej osobie, to właśnie znak, że jesteś w trójkącie dramatycznym.

Być może teraz myślisz: „No tak, ale jak ktoś coś ode mnie dostał, to wypadałoby, żeby przynajmniej podziękował”..

Jeśli ktoś nie prosił, a Ty co tej osobie dałeś (przysługę, prezent, uczynek), to pamiętaj, że dawanie jest bezinteresowne. 

Trójkąt dramatyczny może mieć wiele odmian i twarzy- są trójkąty krótsze i dłuższe, mniejsze i większe, pojedyncze i wieloosobowe.. Bycie w trójkącie jest zawsze toksyczne, a wchodzenie w role nieproszonego wybawcy, potem skrzywdzonej ofiary i dalej rozzłoszczonego kata może wyrządzić nam i naszym relacjom wiele szkody.

Warto być czujnym i obserwować, kiedy, z kim, w jakich kontekstach zdarza się nam przyjmować role wybawcy, ofiary i kata.



Chciałbyś dowiedzieć się więcej o trójkącie dramatycznym oraz co robić, aby budować zdrowe, uczciwe i szczere relacje?

Zapraszam na warsztat rozwoju osobistego.

 

 

 


Szkolenia, które także mogą Cię zainteresować:

Szkolenie zarządzanie stresem  Szkolenie asertywność